My w@y My life style

พรุ่งนี้พี่ช่วยน้อง วันสุดท้ายละดินะ

วันนี้ อืด อาดแก่  ตอนบ่ายๆ มันแต่ไปนั่งเม้าท์เรื่องผี และไปนั่งล้อมวงร้องเพลง

ไม่รู้ว่า ถ้า เอ็มรู้จะ ว่าไรไหมเนี่ย ปล่อยให้ อยู่คนเดียว สอนไป

 

แต่เรื่องที่สยองสุดของเราดันไม่ใช่ เรื่องผี แต่คือความน่ากลัวที่หาเจอได้ยากยิ่ง

 

นั่นคือ

 

เมื่อวันที่ผ่านมา ฝนตก หนัก วันพุธที่ 29 เมษา

เออ ลืมไป วันนี้มีแขกรับเชิญแวะมาเยี่ยมกันกระทันหัน

นั่นคือ พี่อัตตี้ หรือพี่อรรถ นั่นเอง

จู่ๆพี่เขาก็โผล่มาตอนที่เรากำลังสอนเลข เด็ก ม 5 อยู๋ 55+

วันนี้ตอนบ่ายดันฝนตก อุตส่าไปโม้กับ 4/3 ไว้ว่า

ถ้าบ่าย 3 สอนเส็ด ฝนหยุดตกแน่ 55 รับรอง

แต่ผลออกมาดัน.... ตกหนักจนถึง 4 โมงกว่าสะนี่

แต่วันนี้ หนุกมากมาย ทำให้เราได้อยู๋ด้วยกันนานขึ้น สอนเยอะขึ้น 55

.. และ ..

ขณะที่ฝนตกหนักนั้น เราก็ได้เข้าห้องน้ำอยู่ดีๆช่วงตอนที่ฟ้าผ่าดังเปี้ยง

ผ่าแถว เสาธง รร

และช่วงนั้น เราเองกำลังนั่ง ฉิ้งฉ่องอยู่ ก็ได้ยินเสียงฟ้าผ่าและไปก็ดับไป

มืดเลย เราอยู๋ในห้องน้ำคนเดียวด้วยสิ

 

แม่จ๋า ช่วยหนูด้วย !!

 

แต่ จะอั้นฉี่ไว้ ก็ไงอยู๋ เอาวะ ไหนๆแล้ว

มาเข้าห้องน้ำทั้งที ฉี่ ออกให้หมดเลยดีกว่า

 

เห้อ - - เหมือนจะขำนะ แต่ถ้าใครตกอยู่ในสภาพ แบบนั้น

มันขำไม่ออกจริงนะ  แต่ตัวเราก็ขำมาแล้ว

 

เออ นั่น

แต่ถ้าคุณลองอยู่ในสภาณการณ์นั้น ละจะรู้สึกไงละ อยู่ในห้องน้ำมืดๆคนเดียว ไฟดับไปพร้อมกับเสียงฟ้าผ่าเนี่ยนะ ตกใจเหมือนกันนะ

 

พรุ่งนี้ วันอำลา พี่ช่วยน้อง

 

จะโดนน้องเอาคืนก่อ หว้า..

 

น้อง ม. 4 น่ารักทุกห้องเลย

 

สำหรับ 4/1   เด็ก ก็น่ารักอ่ะ ไม่ค่อยแซว สบายๆ chill chill

ส่วน 4/2 ห้องแรกที่สอน ก็นะ ส่วนใหญ่มีแต่เด็กหน้าเรียนแต่รู้สึกจะชอบเล่นสะมากกว่า

55 เปน ธรรมชาติอยุ๋แล้ว

4/3 นี่ มี 2 พวกใหญ่ พวกผู้ชายหลังห้องรู้สึกจะ กวนหน่อย มาแซว พี่เดวเถอะๆ  55 แต่เอาเถอะ ไงน้องก็ยังเด็กอ่ะแหละ ส่วนอีกพวกนี่ ตั้งใจนะ ตั้งใจ

4/4 นี่จะมีเด็กพวกเฟี้ยวๆ อยู่เยอะ

เจอหน้าเราละทำหน้าปะหลาด เอาไงดีอ่ะ พี่ก็คงต้องทำหน้าประหลาดกลับดิน้อง

เล่นมาทำหน้า เพี้ยนๆใส่พี่ พี่เลยไม่รู้ทำจะได เลยไหลไปตามน้ำ

 

จบโครงการ เราของเว้นไปทำใจสักพัก

ว่าจะไปบวชชีพราม

 

คิดถึง ทุกคนจัง เวลาช่างผ่านไปเร็วเสมอ

 

 

ชุติมา ขอแฉ ความในใจ ต่อ คนที่ร่วมงานกัน

คนแรกที่ขอพูดถึงคือ ป๋องแป๋ง

ป๋องแป๋ง เมื่อครั้งแรกที่เจอกัน เจอเธอที่ ประชุมพี่ช่วยน้องครั้งแรก

นี่คือครั้งที่แรกที่เราร่วมประชุมนะ ไม่ใช่ ครั้งแรกที่จัด

ความรู้สึกที่เจอ เขาครั้งแรก คือ

อุ้ย อืมๆ สะดุดตาเลยอะ ไม่เหมือนชายพิริทั่วไป ดูมาดขรึม ดูมีความรับผิดชอบดี

เพราะชายพิริที่เจอวันนั้นส่วนใกญ่จะ... อิโละโข๊ะแข๊ะ เวิ่นๆ ไม่ค่อยรับผิดชอบ

ท่วงท่าที่เขาเดิน มันช่างนิ่งเย็น ท่าทางจะพูดจามีสาระ

อืมๆ ถึงแม้ว่าหน้าตาจะไม่ใช่สเปก  แต่ท่วงทีท่าเดินท่าทาง มันน่ามอง

แอบปลื้มเล็กๆในใจ  55+

และ วันนั้นเอง เราก็ได้มาซ้อมสันทะนาการตอนบ่าย

คนคนนั้น มองตั้งนาน เขาก็เอ่ยขึ้นว่า

อ้าย ฝั่งโน้นไม่ยอมเต้น ค่า ไม่ยอมนะคะ

โอว้ ม่ายยย แม่เจ้า  กะเทยหรอ

ไม่มั้งๆ เขาอาจแกล้งพูดงั้นก็ได้ เพราะชาย บางคนก็ชอบแสร้งแกล้งเป็นตุ๊ด

 

อืมนะ ไม่ช่ายๆ เขาอาจจะแกล้งเล่นก็ได้

แต่ไหง พอดูไปดูมา มันเริ่มออกเรื่อยๆ

กะเทย จริงหรือ เนี่ย อ้าก - - จบกัน

 

 

ขณะที่ข้าเจ้ากำลัง สอนชีวะ ม 4/2 ซึ่งคาบแรกที่เจอน้องม4 อยู่นั้น ...

ก็มี ชายเรียบร้อยโผล่มา

มาทักทายเราด้วยท่าทางเรียบร้อยว่า ...

ใหม่ นี่ใหม่ช่ายไหม เราเอิท นะ นี่ ใหม่สอนแทนเราหรอ อืมขอบคุณมากนะ

คือตอนแรกเรานึกว่าจะมาไม่ทันสอนอ่ะ คือยุ่งที่สถาบัน

อืมๆ นี่เองหรือ แม่สาวที่จะมาสอนด้วยกัน

ทั้งวันนั้น เรานึกตลอด ว่า เขาคือ สาว

เพราะท่าท่าสุภาพจัดเกินว่าที่จะเรียกว่า ชายแท้

แต่พอมาสอนด้วยกัน วันต่อมา เอ๋ มันชักไม่ช่ายนี่นา ท่าทางจะว่าไป

เหมือนผู้ชายเลยอ่ะ เอ้ย คนนี้กะเทยม่ายช่ายหรอ

 

ดูดีๆ อีกที มันก็ดูเหมือนผู้ชาย

จนในที่สุด เราก็ได้ถามแป๋ง ว่า เอิท ไม่ได้เป็นกะเทยแต่คือ ชายแท้ ช่ายไหม

 

อืมมม นะ....... ไม่รู้ว่า ความรู้สึกของเราต่อ เอิทครั้งแรก มันจะน่าประทับใจไหมนะ55+

 

ส่วน เอ็ม เอ็มนี่เราเคยเหนหน้าที่ เรียนพิเศษครูบรรเจิด บ่อยๆ

แต่ไม่เคยทักกันเลย แค่เคยเห็น ไม่นึกว่าจะได้มาร่วมงานกัน

ละไม่นึกว่า จะบ้า ทะลึ่งได้ขนาดนี้

 

อืม รู้ไหม ว่า TEMP temperature so hot  เป็น สโลแกนชื่อคนสอน ชีวะ ม4 เรื่อง เซลล์แหละ

TEMP temperature so hot   T Tomtam E Earth M Mai P Pongpang  แนวป่ะ

แต่ความแนวนี้ ไม่ค่อยได้เผยเพราะเท่าไหร่ อาจเป็นเพราะ เราทั้ง 4 ยังไม่ค่อยสนิทก้นพอก็ได้

อย่างว่าแหละ อยู๋ๆมาคุยกัน อยู่ๆ มาสอนด้วยกัน โดยไม่รู้จักกันก่อนหน้านี้เลย

 

พี่ห้อง ตอนนี้ ห้อง 1 3 พี่ปลิวไปแล้ว

เหลือแต่ พี่ห้องห้อง 2-4   ห้อง 2 เก่ง ห้อง 4 ใครหว่า จำชื่อไม่ได้ หรือไม่เคยถามก็ไม่รู้

ที่แน่ๆ พี่ห้องห้อง 4 อ่ะ เคยเหนหน้าตอนเรียนพี่ช่วยน้อง ตอน ม 5 6 อยู๋ห้องเดวกันด้วย

นั่นเขาก็เก่งนะ เก่งเหมือนกัน ชีวะ ก็ โอเคเลยแหละ เป็นเดกจาก ร้องกวาง

 

ส่วนเก่ง ครั้งแรกที่เหน ตกใจ หมดเลย นึกว่า นี่คือ พี่ เจเจ พี่กะเทย นั่นป่าว

เห้ย ไมพี่เขากลายเป็นผู้ชายแล้วอ่า ... ละพี่ เจเจ เขามาทำไรที่นี่ มาตีกลอง

ตีทำไม ในเมื่อมันเป็นโครงการของปีนี้

แต่เอ๋ หรือว่า ไม่ใช่พี่เจจ หน้าเหมือนกันมากมาย น้องพี่เขาหรือเปล่านะ

 

อยากถามเก่งตั้งแต่ตอนครั้งแรกที่เจอละ ว่าเป็นน้องพี่เจเจ อ่ะป่าว

แต่หน้าโหดชะมัด เลยอ่ะ เลย กลัวไม่กล้าถาม 55+

แต่ไม่อยากเชื่อเลย หน้าโหด แต่ใจดีเหมือนกันนะเนี่ย แถมเอาใจใส่น้องๆกันเป็นอย่างดีด้วย

ตอนแรกนึกว่า เก่งไม่ค่อยพูด เงียบๆ

แต่เอาเข้าใจ อืม พูดเก่งสมชื่อ ละดูปกติดีกว่าที่คิดสะอีก

เป็นคนแรกที่เรารู้สึกว่า ปกติดีกว่าที่คิด เพราะส่วนเราจะเจอแต่พวก

ไม่น่าเชื่อว่า ไม่ค่อยปกติดี 55+

แม้ว่า หน้าตาและพฤติกรรมของคุณเกงมันจะคนละทางกัน

แต่มันก็ดี กว่าคน สวย หล่อ แต่ใจดำ ช่ายมะ 55

 

เพราะฉะนั้น ยิ่งคนเราสวย ใจ มันก็ต้องสวย ถึงจะเวิค แม่นก่อ

 

นี่คือความในใจ ต่อบุคคล เล็กๆน้อยๆ ในหมวด ชีวะ และ พี่ห้อง เด็กๆม.4

เป็นเด็กที่เราเจอหน้าบ่อยมาก บ่อยจนมั่วว่าน้องอยู๋ห้องไรกัน

เหมือนน้องทั้งหมดอย๋ห้องเดียวกัน

เพราะทุกคนอยู่ในห้องหัวใจของพี่ ซึ่ง มี 1ห้อง รวมน้องๆทุกคนในนั้น

 

我爱你　i love u

 

 

 

เห้อ จะว่าไป ก็แอบเหงาเหมือนกันนะ ที่เราสอนอยู๋คนเดียว

ส่วนเพื่อนที่เคยรู้จักกัน อยู่ห้องเดียวกัน ไม่ได้เข้า ก๊วน ด้วย

- -

อืมม  ก็เพราะเพื่อนๆที่สินทๆกันหน่อยในห้อง เขาไม่มีใครลงวิชาเดียวกันกับเรา

อย่างเฟิน ผึ้ง กวาว เขาก็ไป ลง หมวด สังคม

ส่วน เอ๋ ปุม เขาก็อยู๋ด้วยกันของเขา

โตโต้ ก็ไม่ค่อยหนิด กันมาก

 

เคยชวนเพื่อนที่สนิทอยู่เหมือนกัน.. แต่ เขาก็ say no 不 สะงั้น

เพราะพอได้ยินว่า ภาคตัดกรวย กับ ความน่าจะเป็น ชีวะ งี้ เขาก็หนีเลยอ่ะ

 

คือพูดง่ายๆ เพื่อนที่สนิทกัน เขาไม่ชอบแบบเรา  แต่ทำไงได้อ่ะ เราชอบของเราแบบนี้นี่

ขอเดินตามทางของตัวเองดีกว่า ^ ^

มิตรภาพ มีอยู่ทั่วไปทุกหนแห่ง ขึ้นอยู่กับว่า

เราพร้อมจะผูกมิตร กับคนเหล่านั้นไหม

ถ้าผูกมิตรกับใคร เราก็ต้องยื่นไมตรีก่อน ถึงจะได้ไมตรีจากเขา

ก็ดีใจนะที่ได้มาพี่ช่วยน้อง เพราะทำให้เราได้ร่วมงาน จากเพื่อนที่อยู่ รร เดียวกัน

แต่คนละห้อง และไม่เคยได้คุยกันเท่าไหร่

ได้ร่วมงานกับ คนต่าง รร

และได้ มิตรภาพดีๆ เพิ่มมา จากทั้งเพื่อนและน้องๆ

 

คาบแรกที่สอน ม .6 ทวน เรื่องเซลล์ 

: เด็กมีพื้นฐานไม่ค่อยแน่น ถามไรลืม เลยเหมือนนั่งสอนใหม่ซึ่งไปได้ช้ามากกว่าที่คิด เหมือนเรียนใหม่เลยอ่ะ เหมือนสอน ม.4 เลย 

 

ครั้งแรกที่ได้ เข้าสอน ชีวะ ม 4 วิชา ชีววิทยา

: อย่างที่ว่าคือ เข้าสอนช้าไปหน่อย

เด็กห้องนี่น่ารักมาก เข้ามาคาบแรกละประทับใจมาก น้องๆ พยายามจดกัน

จดในสิ่งที่ไม่รู้ ตั้งใจฟังกันดี เด็กๆก็น่ารัก คือความประทับใจครั้งแรกที่ได้สอนกันเลย

 

ตกตอนบ่ายสอน คู่กับ แป๋ง อืมม ก็ดีอ่ะ ได้เรียนรู้วิทยายุธ มาจากครูแป๋งด้วย

เขาเป็นคนสอนดี มี สัมพันกับน้อง ถามน้อง กระตุ้นน้อง ซึ่งตรงนี้เราค่อนข้างขาดไป

ได้สอนเลยทำให้รู้ว่า จะสอนคนเดียวมันก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่

เพราะบางทีเนื้อหาเราเดวมันเว่อ จนเลยเถิด ไม่มีเอินเตอเทน ไม่มีการถามตอบกัน

เพราะเราไม่ชอบถาม ไม่กล้ามากกว่าเพราะ เขินน้องๆ 55+  แต่หลังๆมานี่เรากล้ามากขึ้น

เพราะคุ้นเคยกันมากขึ้น หุหุ  อิ  ^ ^

หลังจากนั้นเราก็เลยตัดสินใจว่า อย่าเลย ไม่เอา สอนร่วมกันดีกว่า

สอนหลายคนดีกว่า เพราะเราคงสอนคนไม่ไม่ค่อย เวิก

 

ละจากความคิดนี้ ทำให้เราทำงาน ร่วมกับทีมงานชีวะมากขึ้น

จากที่แทบไม่เคยคุยกันก็คุยกันมากกขึ้น

 

ส่วน คณิตศาสตร์ ที่เราได้สอนนั้นอ่ะ

รู้สึกว่าหมวดนี้จะมีปัญหามากที่สุด เลย มากมายจริงๆ

สรุป มีหัวหน้า ราวกับว่า ไม่มี

การยอมรับความจริงและนำไปปรับปรุงตัว ความรับผิดชอบ ของแต่ละคนไม่เท่ากัน

คนเก่งสุด อาจมีในสิ่งเหล่านี้น้อยก็เป็นได้

แต่...ส่วนความรับผิดชอบของเราเองอาจมีไม่มาก แต่ก็พอมีอยู่ บางทีหลงๆลืมๆ ก็ขอโทษ

ที่เราชอบมากมาย คือลืม สอน... อย่าว่างั้นเลย

ลืมตารางสอบ โอ-เอ เนตยังลืมแล้ว  แบบว่าเอาสังคมใส่กรัเป๋าไปอ่านเพื่อเตรียมสอบตอนบ่าย แต่ความจริงตารางมันสอบ อังกิด   โรค มึนเมา กำเริบ ช่วงนั้น －－

 

วันนี้ก็ลิมสอน แต่ดีนะ ที่ต้นเตือน ละดีที่เรากำลังอยู๋หน้าห้องสำนักงาน นั่งเขียนกระจกค่าย

เขียนให้เกือบทุกคนเลยอ่ะ 55+ เม้นทั้งทีมันต้องเอาให้หนำใจ  มันถึงจะแนวพอ 555+

อีกแค่ อาทิตย์เดียว ก็จะจบโครงการนี้แล้ว

ว่าไปแล้ว ทำไมมันเร็วจังเลยอ่ะ  นี่ผ่านมาเดือนกว่าละหรอ

กับการที่เราได้ร่วมโครงการนี้

โครงการนี้เป็นโครงการที่ให้เดฏมาเรียนฟรี ส่วนรุ่นพี่ เสียตัง ละก็สอนเองอีกต่างหาก

หาตังมาให้พวกคุณเรียนกัน ละก็เหนื่อยมาก ๆๆ สอน ม4 อ่ะเหนื่อยสุดละ เพราะมีหลายห้อง

เวลาสอนก็ต้องหลายคาบตามไปด้วย ชีวะ สอนตกอยู่ 4 คาบต่อวัน คณิตด้วย ก็ 4 คาบต่อวัน

 

การเริ่มเข้ามาโครงการ 55

  ตลอดเวลาที่ข้าพเจ้าได้เข้าร่วมโครงการพี่ช่วยน้อง

รู้สึกเป็นเกีรยติอย่างยิ่ง ที่ได้ทำงานชิ้นนี้

ได้ถ่ายทอดประสบการณ์ ความรู้ที่เราได้รับให้กับรุ่นน้อง ที่จะขึ้น ม.4-5-6

โดย ม ที่สอน คือ ม.4

 

ปกติ พวกเราเองก็สอนกันคนละ หลายวิชาอยู่แล้ว แต่ไงหนอ เราดัน

มาสอน ม4 ทั้ง 2 วิชาที่สอนเลย คือ เลข เรื่องภาคตัดกรวย กับ ชีวะ

ยังมีเลขอีเรื่องที่สอนคือ ความน่าจะเป็น

 

และ เรา ก็ได้เข้า ร่วมสอนเลข โดยมี คุณ ฟิวส์ ชักชวนมาสอนตอนก่อนปิดเทอม

เราก็เลยเลือกเรื่องที่เรา ชอบคือภาคตัดกรวย กับ ความน่าจะเป็น

ส่วนชีวะ ได้คุณน้องภรณ์ ชวนสอน ตอนแรกนึกว่าเขาเป็นหัวหน้าหมวดสะอีก

แต่ความจริงแล้ว คือต้อมแต้ม เป็นหัวหน้า เออ ละมันใครกันหว่า..？？

อันนี้เราก็ไม่รูจัก แต่ได้เบอมาจากภร เราก็โทรไปคุย ด้วย ว่าจะม่วยสอนละกันนะ มีไรช่วยบอกได้ๆ

 

แล้ว ก็ถึงวันที่ประชุมพี่ช่วยน้อง เรามาประชุมอยู่วันนึง อันที่จริงเราเข้าโครงการช้ากว่าคนอื่นทั่วไป

เลยบ่ ฮู้ ว่าเขาทำหยั่งกันไปบ้าง 

และเราก็ได้เจอกับต้อม อ่อ นี่เองหรอ คนนี้เอง อันที่จริงเราก็เคยเห็นหน้าตอนไปสอบแข่งขันต่างๆ

ละก็ยังได้เจอกันตอนไปดำหัว ป้าวัดกับลุงเลิน ก็อยู่ในเครือญาติกันนี่เอง

 

อืม ละต้อมก็ว่าให้เราช่วยสอน ม 4 ละกัน อืมๆ ก็ ok ไป เพราะว่า มีวันนึงที่พวกเขาติดธุระกันไม่ว่างสอนเลยให้เราช่วยสอนให้หน่อย

 

แต่วันแรกจริงๆที่เราได้เริ่มสอนเด็ก ไม่ใช่วันที่เริมสอน ชีวะ ม.4 นะ

แต่คือชีวะ ม.6 เหนว่า ป๋องแป๋ง ยุ่งเรื่องงานทะเบียนเราก็เลยอาสาไปช่วย

แป๋งว่าสอนเรื่องระบบประสาท เราก็ดันอ่านระบบปรสาทไป ตอนกลางคืน

แต่โทหาเขาตอนเช้าอีกที ดันเปนให้ทวนเรื่องเซลล์ ง่า... ไม่ได้อ่าน เลยมานั่งอ่านตอนเช้าเนี่ย

- - เห้อ เรา

 

วันพุธเป็นวันที่ เราเริ่มสอน ม 4 เป็นห้องแรก คือ 4/2 สอนเซลล์ กับกล้องจุลฯ

แต่ชีสน้องไม่มีรูป ละจะสอนกันรู้เรื่องไหมเนี่ย เราก็เลย นั่งหาภาพ

ละก็ถ่ายเอกสารในเช้าวันนั้น มันก็เลยทำให้ไปสอนน้องช้า ดีนะที่ มีเพื่อนมาช่วยสอนต้องขอบคุณจริงๆ

 

ตอนนั้นมันก็ยังใหม่ๆ อยู่อ่ะนะ ก็เขินอ่ะ ไม่กล้าถามน้อง 55+ ปกปิดความเขินเมื่ออยู่ต่อหน้าเด็กทั้งห้อง

โดยการสอนๆ สอน สอน และสอน 55+

edit @ 27 Apr 2009 08:53:55 by /l/l@!

 

 

เห้อ นะ นี่หรือ คือ ชีวิตคนเรา

 

เรียนมาอย่าง ทำงานอีกอย่าง

เรียนคณะวิท์  เหนเขาว่าไปได้หลายทางมาก

หลายทางในที่นี้หมายถึงว่า ไปต่อโท ได้หลากหลายแนว

เช่น ตรีเรียนวิทย์  โท บริหาร

 

และถ้าคิดจะเป็นนักวิจัยหรือ อาจารย์มหาลัย ต้องจบเอก

 

และถ้าคิดว่า ระหว่างครูกะ อาจารมหาลัย ใครได้เงินเดือนดีกว่ากัน

ก็คงอาจารย์ดิ

แต่ก็ยังได้ยินมาว่า ถ้าจะเอางเงินเดือนเท่าอาจารย์

ไปเป็นวิศวะเถอะ จบตรีเงินพอกันเลย

 

แต่ถ้าเป็นครู ขี้เกียจนั่งทำ ซี อ่ะ

ครูบางคนอย่างว่าแหละ สอนดี สอนหนัก

แต่เงินเดือนน้อย กว่าครูที่ไม่ค่อยสอนหรือครูบางคน ที่สอนแย่กว่า

เพราะปั่น ซี เลยเงินสูงกว่า

 

มันดูเหมือนไม่ค่อยยุทติธรรม เลยนะ

ว่าไหม ???

 

 

ลองทไบบทดสอบ ค้นหาตัวเองอีกครั้ง

ไหง มันได้ บุคลิกแบบศิลปะ สะงั้น

ความจริงเรื่องงานดีไซน์ สิ่งแปลกๆใหม่ๆ แต่ไม่รู้จะสวยไหม

เราก็ชอบๆอยู่  แต่คะแนนความถนัดพวกนี้เราไม่มีอ่ะดิ

ทางสายนี้ ก็ ชวดไป

 

 

อยากเรียน หมอแผนจีนอ่ะ ชอบมานานละ เคยคิดอยู่ว่า

ถ้าวันนึง เราติดหมอ จะไปต่อเฉพาะทางแผนจีน

แต่เมื่อประมาณปลายๆปี คิดผิด ถ้าคิดจะต่อแผนจีน คงอาศัยเวลาเรียน

เป็น10กว่าปีเลย อาจจะ 12 ปีเลยก็ได้

แต่อย่างว่า ค่าเรียนหมอแผนจีน แพงชะมัดเลย

เรามันคนฐานะปานกลาง ไม่ใช่เศษฐี เงินก็พอมี แต่ต้องกู้เอาได้ถึงจะพอเรียน

อยากเรียน แต่ไม่มีตัง นี่เครียดนะ ยิ่งคิดยิ่งเครียด

สิ่งที่เพิ่มทำให้เราเครียด คือ เรียนละจะรอดไหม จบออกมาจะเวิค ไหม

นี่แหละประเด็น ยิ่งติดหนี้สูงๆ ละออกมางานเละเทะ ละเราจะทำอย่างไง

 

 

ที่พึ่งสุดท้าย

คือ

เสี่ยงดวง

..

..

..

..

..

..

..

 

edit @ 4 Apr 2009 21:04:03 by /l/l@!

edit @ 4 Apr 2009 21:04:56 by /l/l@!

edit @ 4 Apr 2009 21:06:08 by /l/l@!

edit @ 4 Apr 2009 21:07:46 by /l/l@!